Haagse comeback van ‘bouwpaus’ Henk Harms na integriteitsschending zet debat op scherp

Hart voor Den Haag draagt Henk Harms voor als wethouder Ruimtelijke Ordening en Gebiedsontwikkeling. De keuze is opvallend omdat Harms in 2020 vertrok als topambtenaar van de gemeente Den Haag nadat was vastgesteld dat hij de gedragscode had geschonden en „niet transparant” had gehandeld. Desondanks klinkt in de vastgoedsector waardering voor zijn terugkeer; Harms staat in de stad bekend als ervaren ‘bouwpaus’.

Van vertrek in 2020 naar voordracht in 2026

Harms verliet in mei 2020 zijn positie als directeur van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling na een oordeel van toenmalig burgemeester Johan Remkes. Remkes concludeerde dat Harms zich niet hield aan de normen voor openheid en integriteit. In de bewoordingen van dat oordeel was Harms:

“niet transparant” en had hij de gedragscode geschonden.

Zes jaar later, in 2026, schuift de grootste lokale partij Hart voor Den Haag hem naar voren als bestuurder voor de ruimtelijke portefeuille. Daarmee zou Harms verantwoordelijk worden voor grote ruimtelijke en gebiedsontwikkelingsdossiers in de politieke hoofdstad, mits de gemeenteraad de voordracht steunt.

Politieke draai en institutionele context

Opvallend is dat Richard de Mos, politiek leider van Hart voor Den Haag, in 2020 nog kritisch was over Harms’ handelen. Nu ondersteunt hij de voordracht. Die verschuiving onderstreept hoe bestuurlijke verhoudingen en praktische uitvoeringskracht kunnen meewegen bij de selectie van wethouders voor complexe dossiers als woningbouw en binnenstedelijke ontwikkeling.

Formeel geldt in gemeenten dat een wethouder wordt benoemd door de gemeenteraad na voordracht door de coalitie. Daarbij spelen doorgaans integriteitsafspraken en interne toetsing een rol. Een definitieve beslissing ligt dus bij de raad, die zich zal moeten verhouden tot het eerdere oordeel over Harms’ handelen en tot de behoefte aan bestuurlijke capaciteit op de ruimtelijke portefeuille.

Profiel en reputatie in de bouwkolom

Harms verwierf in Den Haag de bijnaam ‘bouwpaus’ vanwege zijn langdurige betrokkenheid bij stedelijke ontwikkeling. Volgens de berichtgeving is de vastgoedwereld verheugd over zijn mogelijke terugkeer, wat duidt op vertrouwen in zijn dossierkennis en netwerk. Tegelijkertijd blijft de eerdere integriteitskwestie een factor bij de beoordeling van zijn bestuurlijke legitimiteit.

• 2020: vertrek als topambtenaar na oordeel over schending gedragscode;
• 2026: voordracht als wethouder Ruimtelijke Ordening en Gebiedsontwikkeling;
• Reacties uit de sector positief; politiek-bestuurlijke afweging volgt in de gemeenteraad.

Wat staat de gemeenteraad te doen?

De raad zal het evenwicht moeten zoeken tussen de behoefte aan voortgang in woningbouw en gebiedsontwikkeling en de noodzaak tot zichtbare integriteit in het stadsbestuur. In bredere zin raakt de casus aan de vraag wanneer en onder welke voorwaarden bestuurders met een beladen verleden kunnen terugkeren in publiek ambt. Voorstanders wijzen doorgaans op ervaring en resultaatgerichtheid; critici op het belang van onberispelijk bestuur en het vermijden van schijn van belangenverstrengeling.

De uitkomst van de benoemingsprocedure bepaalt mede het tempo en de aansturing van Haagse bouw- en herstructureringsdossiers. Een bevestiging door de raad kan voor bestuurlijke continuïteit zorgen, zeker als de samenwerking met marktpartijen en de ambtelijke top soepel verloopt. Een afwijzing zou juist opnieuw overleg binnen de coalitie vergen over profiel en bezetting van de portefeuille Ruimtelijke Ordening.

Kernmomenten in één oogopslag

De voordracht van Harms legt zo een klassiek spanningsveld in het openbaar bestuur bloot: de drang naar voortgang in beleid versus het eisenpakket aan betrouwbaarheid en integriteit. De Haagse raad zal een helder signaal moeten afgeven hoe die weging in de politieke hoofdstedelijke context uitpakt.