De provincie Nghe An in Vietnam heeft bij een toezichtsonderzoek op wetenschap, technologie en innovatie een hardnekkig patroon blootgelegd: de afstand van laboratorium naar markt blijft groot. Onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en bedrijven signaleren gedeelde barrières in mechanismen, middelen, infrastructuur en personeel, waardoor de economische en maatschappelijke opbrengst van onderzoek achterblijft.
Kloof tussen kennis en toepassing
Uit bevragingen onder onderwijs- en zorginstellingen en de maakindustrie komt naar voren dat het probleem niet enkel schuilt in onderzoeksvermogen. Vooral het daadwerkelijk toepassen en commercieble maken van resultaten stokt. Universiteiten en ziekenhuizen noemen onduidelijke procedures en beperkingen in apparatuurnormen en faciliteiten; bedrijven wijzen op hobbels bij vergunningen, kapitaal, grond en langetermijninvesteringsvoorwaarden.
Volgens universitair hoofddocent Nguyen Thi Thu Cuc, vice-rector van de Vinh Universiteit, vormen inkomsten uit wetenschaps- en technologieactiviteiten nog altijd een beperkt deel van de totale middelen. Het mobiliseren van particuliere financiering voor onderzoek en innovatie blijkt bovendien lastig. Dat onderstreept hoe kwetsbaar het valorisatie-ecosysteem is wanneer het leunt op incidentele projecten en onvoldoende structurele incentives.
Zorginstellingen lopen vast op regels en middelen
Het oncologisch ziekenhuis van Nghe An illustreert de drempels in de zorg. Sinds de ingebruikname van een nieuwe locatie in de wijk Vinh Hung in juni 2025 heeft de directie wetenschap, technologie, innovatie en digitale transformatie tot speerpunten benoemd om diagnostiek en behandeling te versterken. Ziekenhuisdirecteur Pham Vinh Hung stelt echter vast dat de uitvoering hapert door knelpunten in mechanismen en middelen. Waar expertise en ambitie aanwezig zijn, remmen onduidelijke financieringsroutes en procedurele belemmeringen de uitrol van nieuwe technieken.
Waar het spaak loopt
- Universiteiten en ziekenhuizen: obstakels in beleid en mechanismen, beperkte middelen, niet-gestandaardiseerde onderzoekfaciliteiten, krappe personeelscapaciteit.
- MKB en maakindustrie: procedures en vergunningen, toegang tot kapitaal, grond en voorwaarden voor langjarige investeringen.
- Valorisatie: beperkte commercieble participatie door bedrijven en geringe cofinanciering in wetenschappelijke projecten.
| Sector | Belangrijkste knelpunten |
|---|---|
| Onderwijs & onderzoek | Mechanismen en beleid, infrastructuurstandaarden, lage inkomsten uit S&T |
| Zorginstellingen | Middelen en regels, uitrol nieuwe technieken, digitalisering |
| Industrie | Procedures, kapitaal, grond, langetermijnvoorwaarden |
Waarom dit ertoe doet
De casus in Nghe An staat niet op zichzelf. Veel opkomende regio's streven naar een kenniseconomie, maar botsen op dezelfde schakels in de keten van idee tot impact: onduidelijke verantwoordelijkheden, gebrek aan standaardisatie en prikkels die onvoldoende bedrijven aan boord krijgen. Wanneer universiteiten en ziekenhuizen beperkte ruimte hebben om te investeren in apparatuur, data-infrastructuur en talent, blijft valorisatie fragiel en incidenteel. En als bedrijven slechts mondjesmaat deelnemen aan R&D en cofinanciering, worden innovatieve oplossingen niet naar schaal gebracht.
De provinciale toezichthouders wijzen in hun inventarisatie feitelijk drie hefbomen aan: heldere en samenhangende beleidsmechanismen, voorspelbare en voldoende financiering en een actiever bedrijfsleven in toegepast onderzoek. Het ontbreken van een van deze componenten vergroot de kans dat onderzoekseffecten beperkt blijven tot publicaties, zonder brede economische of maatschappelijke doorwerking.
Wat is nodig om waarde te ontsluiten
Op basis van de beschreven bevindingen tekenen zich enkele concrete actielijnen af, zonder dat er al nieuwe maatregelen zijn aangekondigd:
- Standaardisering van onderzoeksfaciliteiten en apparatuur, zodat resultaten beter overdraagbaar en opschaalbaar zijn.
- Vereenvoudiging van procedures en duidelijkheid over verantwoordelijkheden bij projectfinanciering en vergunningen.
- Versterking van publiek-private samenwerking, inclusief co-investeringen van bedrijven in universitaire en klinische projecten.
- Gerichte inzet op digitale transformatie in de zorg, waar data en interoperabiliteit de sprong naar betere zorguitkomsten mogelijk maken.
Dat de Vinh Universiteit en het oncologisch ziekenhuis expliciet inzetten op innovatie, laat zien dat de ambitie aanwezig is. De crux zit in de randvoorwaarden: van vaste financieringsstromen tot zakelijke expertise in technologieoverdracht. Zolang die schakels haperen, blijft de afstand tussen wetenschappelijke doorbraken en concreet toepasbare producten of diensten groter dan nodig.
Het toezicht in Nghe An biedt daarmee een scherp beeld van waar het misloopt in de valorisatieketen. De volgende stap is of en hoe de gesignaleerde knelpunten daadwerkelijk worden weggenomen, zodat wetenschap en technologie meer tastbare waarde kunnen opleveren voor patiënten, studenten en ondernemers.
